Ik zeg er gelijk bij dat het je kan helpen! Wat voor mij werkt hoeft niet per se voor jou te werken.
Het begin van de burn-out en m’n verantwoordelijkheden
In het begin dacht ik aan what the flip gebeurt er nu met mij. Niets kwam meer binnen. Ik was echt van m’n padje, laat ik dat zo beschrijven.
Er waren nog dingen die ik moest afronden en ik hield mijzelf voor de gek dat die dingen mij energie gaven. Bijvoorbeeld de gemeenteraadsverkiezingen waar ik nauw bij betrokken was in februari en maart 2026. Of de dingen die in de wereld gebeurden waar ik wat van moest vinden, mijn werk, het volgen van een cursus voor mn werk, mijn tuin, het huishouden en ga maar door. “Ik sleep mijzelf er wel doorheen, ik kan dat!“, dacht ik.
Terug naar de basis
Tot ik op een gegeven moment dacht en nu is het klaar en heb toen alles losgelaten. Ik stopte met de politiek, zette al m’n socials op zwart, stopte met dingen doen waar ik energie aan verloor die ik eigenlijk nodig had om te herstellen. Ik ronde netjes mijn taken af en ging offline, om het maar zo te zeggen. Tot ik echt geen enkele minuut meer hoefde na te denken over welke verantwoordelijkheid dan ook dan alleen aan mijzelf. Ik had rust.
Ik ben teruggegaan naar de basis. Terug naar niets anders dan wakker worden en voor mijzelf zorgen. Geen ja meer zeggen op afspraken, geen ja meer zeggen op dingen waar je stress van krijgt of je van opschrikt.
Die ene ping, die ene notificatie op je telefoon, dat belletje. Ja, ook de telefoon weg uit je systeem zodat je die gewoon naast je kan neerleggen zonder eraan vast te zitten.
Terug naar voelen, echt voelen of je dit wel of niet wil. Luisteren naar je lichaam en ook durven nee te zeggen. En luisteren naar je lichaam is een verhaal apart.
Na maart ruimte om te voelen en herstellen
Na maart ben ik echt gaan voelen en ervaren wat een burn-out is. Ik heb toen eindelijk de ruimte gevonden om te kunnen herstellen. Met de juiste mensen om je heen, die heb ik ook (gehad), kom je al heel ver. Geef jezelf over en ga terug naar de basis.
An unexpected journey…
Weet je, het is echt pittig in een burn-out. Ik had dit nooit verwacht dat ik hier zelf mee te maken zou krijgen. En het is heel spijtig dat ik mensen teleurgesteld heb in het verleden die hier mee te maken hebben gehad. Als je zelf geen burn-out hebt gehad of er mee te maken hebt gehad, dan onderschat je het al snel.
Daarom wil je aanraden dat wanneer je iemand kent die een burn-out heeft, deze te helpen en te supporten waar behoefte aan is en waar je kunt helpen.
Wil je even sparren over dit onderwerp?
Ik kan mij voorstellen dat je misschien vragen hebt over deze post? Stuur mij maar een berichtje als je even wil sparren. Je hoeft het niet alleen te doen! Samen komen we er wel!